Obstakels naar een EPD
Inmiddels heeft men in de ontwikkeling van een EPD veel tijd en inspanning gestoken. Tel daarbij op dat men er in de nabije toekomst nog meer investeringingen gaat doen. Als je bekijkt wat er tot nu toe is gerealiseerd dan zal men zeker de vraag stellen waarom het (nog) niet is gelukt? Er blijken obstakels te zijn waardoor de implementatie niet dat brengt wat men er eigenlijk van had verwacht. Deze mogelijke obstakels worden hieronder beschreven:
Vastleggen van de informatie:
Het naar de computer krijgen van de behandelaar zodat deze zijn/haar gegevens direct in de computer zet wordt als grootste obstakel gezien. Dit geeft namelijk voor de werkzaamheden grote wijzigingen: met de hand geschreven tekst moet nu worden ingetypt. De vrije tekst mogelijkheid worden omgevormd tot gestructureerde invoer. De invoer van gegevens kost meer tijd en tijd is juist niet voldoende beschikbaar.
Er zal aan vereenvoudiging van de invoer van gegevens moeten worden gewerkt wil dit obstakel kunnen worden weggenomen;
Geen voordelen zien:
Hoe kun je de voordelen inzichtelijk en zelfs meetbaar maken om aan te kunnen tonen dat het voordelen biedt? Hoe kun je aantonen dat wat je investeert, je er ook weer uitkrijgt? Worden door de implementatie er ook minder medische fouten gemaakt? Wordt de patiënt er beter door behandeld en is deze tevereden? Zijn de behandelaars/medewerkers daardoor tevreden? Wordt er een over het algemeen efficiënter door gewerkt?
Op al deze vragen kun je vooraf een beeld bij vormen maar je kunt je pas achteraf zien waar het voordelen heeft gegeven. Vanwege deze onzekerheid is het voor velen een obstakel. Door je te laten informeren door collega ziekenhuizen en door hen te laten tonen welke voordelen aan een EPD zitten wordt het eenvoudiger een keuze te nemen;
Technieken die niet met elkaar kunnen samenwerken:
Binnen een EPD is het belangrijk dat de ziekenhuis systemen met elkaar kunnen samenwerken. Het moet zo zijn dat de gegevens van de patiënt in het ene systeem vastgelegd en door iedereen met de juiste autorisatie moeten in andere systemen kunnen worden (her)gebruikt. Echter er zijn meerdere technische systemen die elk binnen een gebruikersgroep hun voorkeur hebben maar soms moeilijk met elkaar uitwisselbaar zijn. Denk hierbij aan oplossingen met OSI, HL7 en tegenwoordig XML;
Gegevens die niet kunnen worden uitgewisseld:
Doordat niet dezelfde coderingen, gegevensstructurering, terminologie, context etc. wordt gebruikt is het in veel gevallen niet mogelijk de gegevens van het ene systeem in het andere systeem het gebruiken. Hierdoor zal het dubbel invoeren noodzakelijk blijven.
Niet gemotiveerde leverancier:
De leverancier moet bereid zijn het product open te stellen en flexibel te maken zodat deze aan de wensen van de klant kan worden aangepast. Verschillende leveranciers zien daarin het gevaar de controle over het product en klant te gaan verliezen terwijl zij dit juist moeten aanmoedigen. Hierdoor kunnen ze het voordeel halen t.o.v. andere aanbieders van een soortgelijk produkt.
Terug